Wanneer je volledig bezig bent met hetgeen je te doen hebt in en voor deze wereld                                                            ontmoet je ook de mensen die je daarin verder mogen helpen.                                                                                                  Mensen die op je pad komen en een tijdje meereizen omdat je er een klik mee hebt.                                                            Mensen die jij weer mag begeleiden en verder mag helpen.

 

Die ontmoetingen zijn altijd heel waardevol en de kunst is daarbij het gevoel van ont-moeten,                                              het grote NIET MOETEN. Daar waar niet-moeten begint, ontstaan de mooiste ontmoetingen!

Ont-moeten. Het lijkt zo eenvoudig; je moet niets. En zo eenvoudig is het ook.                                                                              Ik mag loslaten wat er in mijn hoofd aan gedachten opkomt en ik hoef alleen maar te luisteren, te zijn.                                    In zo’n ontmoeting kun je je verbinden met de ander.
Vanuit je hart, van mens tot mens. Het klinkt tegenstrijdig; door los te laten wat niet nodig is,                                            ontstaat er verbinding.
Ik merk steeds meer en meer dat door niet meer krampachtig te MOETEN                                                                                    er veel meer mooie dingen op mijn pad komen.           
                                                                                                                                                                                                                    Mensen die mij belangeloos van zeer waardevolle feedback voorzien,                                                                                        mensen die gewoon willen helpen omdat ze jouw potentie voelen,                                                                                          mensen die tijd aan jou besteden door naar je hersenspinsels te willen luisteren,                                                                    mensen die willen delen en geven en er niets voor terug willen hebben.
Geweldig vind ik dat. Ik merk daardoor dat ik hetzelfde doe bij anderen.     
                                                                                                                                                                                                                    Geven en er niets voor terug MOETEN hebben.                                                                                                                            Geven vanuit onvoorwaardelijkheid.                                                                                                                                                Geven vanuit Liefde.                                                                                                                                                                                Geven omdat je het graag wilt, belangeloos.
Want hoe meer je wilt geven zonder moeten, hoe meer je mag ontvangen.                                                                            Gewoon een wijze les vanuit het Universum.                                                                                                                                            Het Universum die er altijd wijze lessen op na houdt.                                                                                                                           Ik ga ze steeds meer en meer begrijpen. Daar ben ik zo dankbaar voor.
Geef jij onvoorwaardelijk? Zonder er iets voor terug te MOETEN hebben?
Liefs,  
Vicky

Pin It on Pinterest

Share This